|
Natte neus
kom
zitten op de bank, in de sneeuw, bi-j `t meer
kom
lope deur `t land, neave mien, telkens weer
wi-j samen langs de weage van `t durp en ik besef
dat
gi-j mien meer gif dan ik ow geaf
kom
lope langs `t water, bi-j de koeien in de wei
de
lente is in volle gang, daor vliegt d`n eerste bi-j
`t
landt op een bleumke as ik ow roep en besef
dat
gi-j mien meer gif dan ik ow geaf
en
as ik zie, hoe opgewekt,
gi-j hier nou zit, ow uutgerekt
klaor veur een rundje deur diem
een
zommer lang, `t greune gres, in de verte wurdt al bi-jgemest
de
zommer geet langzaam an veurbi-j
kom
lope deur bos, deur de reage en de wind
oktober op zien end, as de wintertied begint
gi-j jaagt op wat blaedjes en weer kumpt dat besef
gi-j gif mien altied meer dan ik ow geaf
de
zon schient fel, toch is `t koel, `t letste stukske modderpoel
met
vier peute deur de zut dat heurt bi-j ow
en
zun wi-j thuus, val gi-j in slaop, in ow mand en wat ik haop
is
dat ik ow nog jaore bi-j mien heb
d`n
dag dat ik ow zag, dat gi-j veur mien bestond
gewikkeld in een kleed op mien schoot kleine hond
onderzeukend deur `t huus, soms wat bang en dan met lef
gi-j gif mien altied meer dan ik ow geaf
gi-j gif mien altied meer dan ik ow geaf
|